Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Η αβέβαιη στάση των ΗΠΑ απειλεί τη συμφωνία στην Κοπενγχάγη

Η εκλογή του πρόεδρου Ομπάμα, σήμανε την πλήρη μεταστροφή της πολιτικής των ΗΠΑ απέναντι στην παγκόσμια περιβαλλοντική κρίση της Κλιματικής Αλλαγής. Ήδη η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε νομοθεσία για τον περιορισμό των αερίων του θερμοκηπίου κατά 17% έως το 2020 και κατά 80% έως το 2050 σε σχέση με το 2005. Προτείνεται μάλιστα ένα αυξανόμενο ποσό που θα ξεκινήσει από 1 δις δολάρια για την χρηματοδότηση της προσαρμογής των αναπτυσσόμενων χωρών στην παγκόσμια περιβαλλοντική κρίση αλλά και ισότιμο ποσό για την μεταφορά πράσινης τεχνολογίας προς αυτές τις χώρες, ενώ πάνω από 5 δις δολάρια για την αντιμετώπιση της καταστροφής των δασών του πλανήτη. Αν και πραγματικά σηματοδοτούν μια ριζική αλλαγή στάσης των ΗΠΑ απέναντι στην Κλιματική Αλλαγή, οι δεσμεύσεις αυτές υπολείπονται αρκετά των αντίστοιχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και καθιστούν πολύ δύσκολή την επίτευξη μιας νέας διεθνούς συμφωνίας στην Κοπεγχάγη που να ανταποκρίνεται στα επιστημονικά δεδομένα για την αντιμετώπιση των χειρότερων επιπτώσεων της Κλιματικής Αλλαγής.

Επιπρόσθετα εκκρεμεί και είναι αβέβαιη η έγκριση της νομοθεσίας από την Γερουσία με αποτέλεσμα η διαδικασία να μην αναμένεται να ολοκληρωθεί πριν την Άνοιξη του 2010. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει τελικά έγκριση της εθνικής νομοθεσίας των ΗΠΑ για την αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής, η κυβέρνηση Ομπάμα έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι θα χρησιμοποιήσει τα υφιστάμενα νομοθετικά εργαλεία (την νομοθεσία για την αποφυγή της αέριας ρύπανσης) για να περιορίσει τους ρύπους που προκαλούν Κλιματική Αλλαγή. Η επιλογή αυτή θα επιτρέψει σε επιχειρήσεις να προσφύγουν νομικά εναντίον της κυβέρνησης με αποτέλεσμα να καθυστερήσει πιθανά η έναρξη εφαρμογής των όποιων μέτρων έως και δύο κρίσιμα για τον πλανήτη χρόνια.

Κατά την διάρκεια των επαφών μας διαφάνηκε ότι οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν στην λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής που μπορεί συνολικά να είναι τελικά συγκρίσιμα με αυτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δυστυχώς διαφάνηκε επίσης η έλλειψη πολιτικής βούλησης των ΗΠΑ να δεσμευτούν στην Κοπεγχάγη σε συγκεκριμένους μετρήσιμους ποσοτικούς στόχους για την μείωση των αερίων του Θερμοκηπίου στα πλαίσια μιας νέας διεθνούς δεσμευτικής συμφωνίας που θα αντικαταστήσει το Πρωτόκολλο του Κιότο. Αντί για αυτό οι ΗΠΑ αναμένεται να επιδιώξουν μια διεθνή δέσμευση σε επίπεδο εθνικών μέτρων για την αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής και μάλιστα όχι στην Κοπεγχάγη αλλά αργότερα, αφού ολοκληρωθεί η έγκριση της εθνικής τους νομοθεσίας. Επιπρόσθετα, αν το κείμενο που θα προκύψει έχει τον χαρακτήρα της διεθνούς συμφωνίας, είναι ιδιαίτερα πιθανό να μην μπορέσει να συγκεντρώσει τους 67 από τους 100 ψήφους που απαιτούνται στην Γερουσία για την έγκριση του, ιδιαίτερα όταν ήδη υπάρχει δυστοκία για την συγκέντρωση των 60 ψήφων που απαιτούνται για την έγκριση της σχετικής νομοθεσίας από την Γερουσία και αναμένεται να γίνει ακόμη πιο δύσκολο ενόψει των επερχόμενων εκλογών του Νοεμβρίου 2010, των αυξημένων προεκλογικών πιέσεων της ενδεχόμενης αλλαγής των πολιτικών συσχετισμών στη Γερουσία.

Με τον τρόπο αυτό οι ΗΠΑ θα έχουν οδηγήσει τα κράτη του κόσμου σε μία μη επαρκή και διάτρητη διεθνή συμφωνία για την αντιμετώπιση της διεθνούς περιβαλλοντικής κρίσης, την οποία τελικά μπορεί να μην μπορέσουν καν να επικυρώσουν